Przewodnik przedsiębiorcy

Obywatele Polscy na mocy Układu Stowarzyszeniowego już od 1994 roku mieli we Włoszech prawo do zakładania przedsiębiorstw, lub prowadzenia działalności gospodarczej, mającej charakter samozatrudnienia, na równi z obywatelami włoskimi.

Jednak liczne bariery administracyjne, związane w szczególności z koniecznością uzyskania pozwolenia na pracę, również dla osób zamierzających prowadzić działalność gospodarczą, które w przypadku obywateli spoza Unii Europejskiej są limitowane, powodowały, że Polacy, mimo dużego zainteresowania, korzystali dotychczas z tego prawa w minimalnym stopniu.

Wraz z przystąpieniem Polski do UE barier tych już nie ma. Ograniczenia wynikające z przepisów (licencje, zezwolenia, kwalifikacje, wpisy na listy zawodowe) są ograniczeniami, którym podlegają wszyscy przedsiębiorcy UE, niezależnie od obywatelstwa.

Formalnie procedury związane z założeniem działalności gospodarczej są od 1 maja 2004 r. takie same dla Polaków jak dla innych obywateli UE. W praktyce, prawdopodobnie jeszcze przez jakiś czas, polscy przedsiębiorcy będą napotykać problemy wynikające z braku wiedzy urzędników o stanie prawnym obowiązującym po 1 maja 2004 r.

Rynek włoski jest niewątpliwie trudny, ale też bardzo atrakcyjny dla polskiego przedsiębiorcy. Trudności wynikają z braku znajomości języka i prawodawstwa włoskiego, a głównie z niezwykle rozbudowanej biurokracji.

Obowiązujące we Włoszech prawo jest bardzo skomplikowane, a rejestracja firmy wymaga zazwyczaj skompletowania mnóstwa dokumentów. Jest to trudne zadanie dla Włocha, a co dopiero obcokrajowca. Każdy Włoch, prowadzący nawet jednoosobową firmę, korzysta z usług doradców finansowych i handlowych. Również przedsiębiorcom polskim radzimy korzystać z pomocy wyspecjalizowanych kancelarii prawnych, które doradzą najlepszą formę działalności i zajmą się załatwieniem wszystkich formalności. Na pewno skróci to całą procedurę i pozwoli uniknąć błędów.

Polski przedsiębiorca - nim założy firmę - powinien starannie zbadać rynek. Włoski klient jest przywiązany do towarów markowych, i to przeważnie włoskich, a gdy chodzi o artykuły spożywcze, liczą się niemal wyłącznie wyroby lokalne. Nie oznacza to, że polskie towary nie mają we Włoszech szans. Praktyka dowodzi jednak, że najlepiej radzą sobie polskie firmy, które wchodzą w kooperację z miejscowym partnerem. Dotyczy to produktów rolno-spożywczych, odzieżowych oraz szeroko pojętego podwykonastwa. Start z własnym znakiem towarowym wymaga znacznych nakładów na reklamę i marketing.

Istotną zmianą dla polskich przedsiębiorców jest fakt, że od 1 maja pomiędzy Polską a Włochami istnieje pełna swoboda przepływu usług.

Dotychczas długotrwałe procedury związane z uzyskaniem wiz i pozwoleń na pracę, w większości przypadków wykluczały możliwość otrzymania zamówień i realizacji kontraktów pomimo zainteresowania włoskich partnerów.

Obecnie rynek włoski stwarza duże szanse dla polskich firm z sektora usług, szczególnie budowlanych i transportowych.

W ostatnich miesiącach obserwujemy ogromne zainteresowanie ze strony polskich firm- głównie budowlanych- możliwością wejścia na rynek włoski. Dostajemy również wiele zapytań od włoskich firm dotyczących możliwości realizacji usług z udziałem pracowników z Polski. Czas pokaże czy polscy usługodawcy wykorzystają swobodę dostępu do rynku włoskiego, tak jak to się stało w przypadku Niemiec.

Zachęcamy do zainteresowania się rynkiem włoskim, bowiem jest jednym z najatrakcyjniejszych i największych w Europie. Jest tu miejsce także dla polskich firm i towarów.