POLITYKA FINANSOWA

 

Wysoki deficyt budżetowy, deficyt handlowy, oraz wewnętrzne i zewnętrzne zadłużenie państwa są głównymi problemami rządu Malty. Rząd czyni starania w celu redukcji długu publicznego, który na koniec 2004 wyniósł 75,6 % PKB i był jednym z najwyższych w krajach UE. Taka sytuacja stwarza określone problemy w gospodarce,

Trudna sytuacja gospodarcza wpływa na sytuację finansową Malty, w tym podrożenie pieniądza oraz presję inflacyjną. Celem polityki monetarnej Centralnego Banku Malty, który dopiero w 2001r. stał się instytucją niezależną od władzy wykonawczej, jest minimalizacja negatywnych efektów wspomnianej sytuacji fiskalnej poprzez wyhamowywanie inflacji. Stabilność kursu jest ważnym elementem małej, otwartej gospodarki maltańskiej. Do maja 2005 r. Bank Centralny stosował politykę stałego kursu Lm wobec koszyka walut złożonego z dolara, euro i funta szterlinga. Polityka stabilizacji kursu walutowego ma na celu wprowadzenie Malty jak najszybciej do strefy Euro. Malta przystąpiła w maju b.r. do ERM II /Exchange Rate Mechanizm/. UE przewiduje w roku 2007 sprawdzenie spełnienia przez Maltę wymogów z Maastricht, będących warunkiem przystąpienia do unii walutowej. Zgodnie z przedłożonymi UE planami rządu, Malta przewiduje redukcję deficytu kompensującymi na rachunku bieżącym wpływami z turystyki, reeksportu oraz wpływami z tytułu pośrednictwa spedycyjno-transportowego.

Deficyt budżetowy w 2005 wyniósł 3,7% PKB, Przewiduje się, że zewnętrzna pomoc finansowa, przede wszystkim z UE, w połączeniu z projektami infrastrukturalnymi spowoduje wzrost dopływu kapitału.